Perfumy i ich aspekt grzeszności jest w takim razie dyskusyjny, zważywszy na fakt, że sam Jezus nie stronił od owych wonności. Bardziej jednoznaczne w ocenie wartości, jakie niosą ze sobą perfumy, są Koran i Talmud. Muzułmanie przed ponad dziesięć wieków przechowywali perfumy i tajemnicę ich wytwarzania. To właśnie Arabowie stworzyli pierwszy w historii aparat, za pomocą którego destylowano perfumy i udoskonalili proces filtracji. Na Bliskim Wschodzie niezwykła popularnością cieszyły się perfumy o zapachach ambrowych, a sama ambra, czyli wydzielina z przewody pokarmowego kaszalota, była o wiele cenniejsza niż złoto czy zdrowy niewolnik. Święta księga islamu zalecała, by perfumy były stosowane w celach religijnych oraz świeckich, a także jako środki oczyszczające i uszlachetniające. Do dzisiaj ortodoksyjni Arabowie rozpryskują perfumy o różnych zapachach na różne części ciała, myją ręce w wodzie, w której są perfumy i wierzą, że pachnąca osoba cieszy się opieką aniołów.

Perfumy i ich możliwości na najszerszą skalę wykorzystane zostały przez Chińczyków. Kosze z nieświeżą bielizną wykładano korą z drzewa sandałowego, do pościeli wkładano sproszkowane perfumy, a ich mieszkania wypełnione były zapachem kadzideł. Opary alkoholu były niwelowane przez naturalne perfumy – płatki jaśminu, a nawet pieniądze były drukowane na jedwabiu, na który uprzednio rozpryskano perfumy. Jako piersi odkryli moc aromaterapii i docenili perfumy o zapachach kwiatowych, szczególnie wiśni, jaśminu i paczuli.

Pierwsze informacje o terenach, na których stosowany perfumy, odnoszą się do starożytnego Egiptu. Perfumy ogrywały w tym państwie niezwykle istotną rolę, gdyż używano ich do praktyk religijnych – perfumy używane były do namaszczeń przedpogrzebowych, składania ofiar bogom i rytuałów oczyszczających. Perfumy były produkowane przez kapłanów, którym receptury na perfumy miał objawić sam bóg mądrości Tot. Od około 2000 r. p.n.e. zaczęto produkować perfumy także dla żyjących – początkowo tylko dla faraona i dworzan, jednak zwyczaj ich używania rozpowszechnił się szybko wśród pozostałej ludności. Perfumy nie zawierały jeszcze alkoholu i miały najczęściej postać olejków lub balsamów.

Mezopotamia miała pozycję pioniera jeśli chodzi o perfumy, gdyż stamtąd pochodził pierwszy wielki perfumiarz, Tapputi, który żył w drugim tysiącleciu przed naszą erą. W jego ojczyźnie wierzono, że wspólna kąpiel małżonków, do której dodano perfumy o silnym zapachu, podczas ceremonii zaślubin była gwarantem szczęśliwego i udanego związku małżeńskiego. W tym okresie działała też najstarsza perfumeria z siedzibą na Cyprze.

W Grecji, według mitów, perfumy były używane przez Afrodytę jako pierwszą, której to jedna z jej nimf wykradła perfumy i przekazała ich tajemnicę ludziom, co w efekcie spowodowało, że perfumy rozprzestrzeniły się na terenie państwa. W rzeczywistości perfumy trafiły do Grecji za sprawą Aleksandra Wielkiego. Również tutaj wierzono, że perfumy mają magiczną moc, czego dowodem może być to, że perfumy wkładano do grobów zmarłych.

Perfumy przy tradycyjnych metodach wytwarzania zachowali muzułmanie. Arabowie odegrali niezwykle ważną rolę, gdyż to oni wymyślili pierwszy aparat destylacyjny i ulepszyli filtrację. Sprzyjało temu to, że perfumy były promowane przez Koran – miało to być pewnego rodzaju oczyszczeniem.

W perfumy i ich niezwykłą moc wierzyli mieszkańcy starożytnej Mezopotamii. Sądzili, że perfumy i ich zapach nie tylko przyciąga ludzi, ale towarzyszy im do końca życia, a jego zmienność symbolizuje stan duszy.

Ceremonia zaślubin opierała się na wspólnej kąpieli przyszłych małżonków, do której dodawano perfumy o intensywnym, korzennym zapachu, a narzeczony dodatkowo polewał głowę ukochanej najcenniejszymi pachnidłami. Ten rytuał miał zapewnić małżonkom szczęśliwe i dostatnie życie oraz stworzyć między nimi tak silną więź, jak silny perfumy posiadają zapach.

Starożytni Egipcjanie początkowo stosowali perfumy wyłącznie do religijnych celów. Namaszczali nimi ciała chorych i zmarłych, bowiem wierzyli, że perfumy zjednują łaskę bogów. Zapach i perfumy zawładnęły szybko i światem żywych. Najpierw był ważną częścią rytuału oczyszczającego, do którego specjalne perfumy tworzyli kapłani i magowie, obdarowani recepturą przez Tota, boga mądrości. Perfumy stały się też dodatkiem kosmetycznym, ale tylko dla najbogatszych dworzan i samego faraona, na którego ciało rozprowadzano perfumy nawet kilka razy dziennie. Kleopatra, ostatnia władczyni starożytnego Egiptu, szczególnie upodobała sobie perfumy o korzennym i ambrowym aromacie, które nie tylko wcierała w skórę, ale i skrapiała nimi rąbki ubrań oraz meble i rzeczy codziennego użytku. Perfumy i siłę ich zapachu doceniano także w Grecji, gdzie aromatyczne olejki wcierano w skórę przed posiłkami i po kąpieli.

Według wierzeń perfumy były atrybutem boskim, gdyż używała ich sama Afrodyta. Jedna z nimf wykradła jej sekret i przekazała perfumy ludziom. Naprawdę jednak perfumy przybyły do Grecji wraz z Aleksandrem Wielkim.

Modę na perfumy przejęli od Greków Rzymianie. Perfumy rozpryskiwali nie tylko na siebie, ale i na swoje otoczenie łącznie ze zwierzętami. Perfumiarze cieszyli się wtedy uznaniem i estymą równą medykom.

Perfumy bardzo dużą rolę odgrywały w Egipcie. Egipcjanie stosowali perfumy i olejki zapachowe do celów religijnych. Faraonowie składali w ofierze bogom kadzidłowiec, perfumy były też używane do namaszczania ciał chorych i zmarłych, co miało na celu zjednanie łaski bogów. Perfumy były wytwarzane przez kapłanów, a z biegiem czasu zaczęto wytwarzać perfumy dla żyjących. Z początku perfumy były dostępne tylko dla najbogatszych, a jakiś czas później już dla wszystkich.

W Grecji, według mitów, perfumy po raz pierwszy były używane przez Afrodytę, boginię piękna i miłości. Jedna z nimf ujawniła sekret, jakim były perfumy, śmiertelnikom. Podobno w ten sposób perfumy rozprzestrzeniły się w Grecji. W rzeczywistości perfumy trafiły do kraju za sprawą Aleksandra Wielkiego. Również tutaj wierzono, że perfumy mają magiczną moc, czego dowodem może być fakt, że perfumy wkładano do grobowców.
Z Grecji perfumy i zwyczaje z nimi związanie przeniosły się do Rzymu. Tam bardzo szybko doceniono perfumy w życiu codziennym. Perfumowano nawet zwierzęta, a w czasie lata perfumy były dodawane do miejskich fontann. Perfumiarze w Rzymie cieszyli się dużym uznaniem, lecz wraz z rozprzestrzenianiem się chrześcijaństwa perfumy zostały zakazane, gdyż uznano je za zbyt prowokujące.

Perfumy i tradycje wytwarzanie zachowali jednak muzułmanie. Perfumy w swej historii zanotowały bardzo ważną rolę Arabów, gdyż to oni wymyślili pierwszy aparat do destylacji i udoskonalili proces filtracji. Na pewno sprzyjał temu fakt, że Koran zachęcał, aby perfumy były używane. Miał to być pewien rodzaj oczyszczenia. Krucjaty do Ziemi Świętej w okresie od XI do XIII w. sprawiły, że perfumy i ich tradycje wróciły do Europy na stałe.

Perfumy i wonności w starożytnym Egipcie pełniły istotną rolę. Używano ich do praktyk religijnych – namaszczeń przedpogrzebowych, składania ofiar bogom i rytuałów oczyszczających. Perfumy produkowane były przez kapłanów, którym receptury na perfumy mógł objawić bóg mądrości Tot. Około 2000 r. p.n.e. zaczęto wytwarzać perfumy także dla żyjących – początkowo tylko dla faraona i dworzan, lecz zwyczaj, że perfumy są używane, szybko rozpowszechnił się wśród pozostałej ludności. Ówczesne perfumy nie zawierały jeszcze alkoholu, miały najczęściej postać olejków lub balsamów.

Perfumy miały też istotne znaczenie w Grecji. Perfumy miały być używane przez Afrodytę, boginię miłości, jako pierwszą, której to jedna z nimf wykradła jej sekrety i przekazała perfumy ludziom. Perfumy popularnie rozprowadzano na całym ciele przed posiłkami i po kąpieli. Wierzono też, że perfumy mają leczniczą moc, a także skrapiano nimi zmarłych i wkładano perfumy do grobowców.

Rzymianie przejęli perfumy i zwyczaj ich używania od Greków i starożytnego Wschodu. W czasach imperium perfumy rozpryskiwano nie tylko na ludzi, ale także na przedmioty codziennego użytku i zwierzęta. Perfumy były tez rozpryskiwane przez specjalne fontanny podczas przedstawień teatralnych i igrzysk sportowych. Perfumy i ich twórcy cieszyli się w tamtych czasach takim samym szacunkiem jak medycy, gdyż wierzono w leczniczą moc aromatów.

Także to, jak dobieramy perfumy, jest sztuką. Fachowcy doradzają, aby były używane perfumy o kilku zapachach na zmianę – zależnie od stroju, pory dnia, okazji i samopoczucia. Aby odpowiednio zharmonizować perfumy ze swoją osobowością, nie trzeba wcale wielkiego trudu. Warto wypróbować różne zapachy, jakie mają perfumy, ale należy pamiętać, że podczas jednorazowej wizyty nie stosować więcej niż trzy różne zapachy i aby perfumy się nie mieszały. Idealnym rozwiązaniem byłoby wsunięcie kawałka białej flaneli pod pachę na jedną dobę, pocięcie tego materiału na paski, a następnie na te paski rozpryskać perfumy. Zwykle jednak zadowalamy się nasączonymi aromatem paseczkami bądź rozpylamy perfumy w okolicy nadgarstka. Ważne jest, by perfumy nie były wąchane wprost z flakonu, gdyż dotrze do nas głównie zapach alkoholu. Sposób, w jaki nakładamy perfumy, też jest ważny – można perfumować włosy, rozpylać perfumy na kark, nadgarstki, skronie i dekolt, a jeśli chcemy stworzyć efekt otaczającego nas zapachu, perfumy rozpylamy na skraj sukienki lub żakietu.

Na perfumy trzeba zwrócić szczególną uwagę na słońcu ze względu na możliwość alergii, nie należy też perfumować ubrań jedwabnych, gdyż perfumy mogą stworzyć na nim trudne do usunięcia plamy. Perfumy należy przechowywać w szczelnie zamkniętym flakonie, najlepiej w pudełku lub w szafce, z dala od światła – perfumy wietrzeją pod jego wpływem.

Głównymi atutami jego kreacji były odważne wcięcia i ozdobne paciorki. Z usług Lorisa Azzaro korzystały między innymi takie sławy jak Sophia Loren, Isabelle Adjani, Claudia Cardinale, Marisa Berenson, Raquel Welch oraz Nicole Kidman. Dom mody Azzaro tworzył kreacje zarówno dla kobiet jak i mężczyzn. 1975 roku powstał pierwszy zapach Azzaro. Linia ta nosiła nazwę „Couture”. Wielki twórca zmarł w Paryżu, w wieku 70 lat. Od 2004 roku głównym projektantem marki Azzaro jest francuska projektantka mody Vanessa Seward.

Orginalne klasyczne kreacje Azzaro cieszą się ogromnym powodzeniem do dziś, lecz obecnie firma trudni się główne produkcją perfum. Produkty tej znanej marki można nabyć między innymi w centrach handlowych w bardzo przystępnej cenie. Moim zdaniem perfumy, nie koniecznie (choć polecam je gorąco) tej marki będą świetnym i trafionym prezentem na Święta Bożego Narodzenia.

Obecnie olejki zapachowe powstają w mieszaniu związków syntetycznych związków chemicznych o silnym zapachu lub bardziej tradycyjnie w procesie ekstrakcji i zatężania czynników zapachowych z wybranych części roślin ( czasem zwierząt). Np. jaśmin, mięta.

Środki wzmacniające to wysoko wrzące, mało lotne związki chemiczne lub naturalne produkty o podobnych własnościach, które same w sobie nie posiadają przyjemnego zapachu, natomiast mają umiejętność wzmacniania aromatu olejków. Np. sztuczne - merkaptany i aminy, naturalne: ambrę i piżmo.

Środków homogenizujące umożliwiają uzyskanie jednolitego roztworu mieszaniny związków chemicznych i olejków. Najczęściej stosowane są pochodzenia naturalnego balsamy, które są mieszaniną ciekłych tłuszczów.

Mieszanina olejków i środków wzmacniających tworzy kompozycję zapachową. Kompozycje są wyrobem danej firmy i podkradnięcie esencji równa się odpowiedzialności karnej.

Składniki kompozycji dzieli się na nuty zapachowe: nutę bazową, średnią oraz wysoką. Jest też kilka kategorii zapachów, jedne najczęściej lubiane przez kobiety, drugie przez mężczyzny, a pozostałe ciężko klasyfikować w tym podziale. Są to: kategorie cytrusowe, kwiatowe, szyprowe, aldehydowe, orientalne, paprociowe, drzewne, tytoniowo-skórzane.

To by było jeśli chodzi o chemiczną stronę perfum. Dziękuje za poświęcenie czasu na przeczytanie mojego tekstu i zapraszam do lektury następnych, które wkrótce się pojawią

Przy okazji imienin kogoś z rodziny, znajomych nie wiemy co kupić. Kawę, kwiatka, wszystko wypróbowane od wieków, jednak w XXI dobrym pomysłem są perfumy.

Wybór zapachów dla kobiet i mężczyzn jest naprawdę szeroki. Jeśli nie spodoba się szwagrowi, może siostrzeńcowi? Nie spodoba się starszej siostrze, to może jej córce? Taki prezent nie idzie na marne.

Rozróżniamy kilka rodzajów perfum – właściwe, wody perfumowane oraz wody toaletowe, które rozdziela się od siebie w zależności od ilości rozpuszczalnika.

Wspominając o rozpuszczalniku wypada przybliżyć mi skład perfum.

Otóż są to olejki zapachowe (oraz środki wzmacniające i homogenizujące, z przywołanym rozpuszczalnikiem), które powstają w wyniku mieszania chemicznych związków syntetycznych o silnym zapachu. Tradycyjny sposób to proces ekstrakcji i zatężania czynników zapachowych z wybranych części roślin (czasem zwierząt). Np. jaśminu, mięty.

Środki wzmacniające tworzą wysoko wrzące związki chemiczne i naturalne produkty o podobnych własnościach, które mówiąc szczerze same w sobie często posiadają wręcz nieprzyjemny zapach.

Środków homogenizujące umożliwiają uzyskanie jednolitego roztworu mieszaniny związków chemicznych i olejków. Najczęściej stosowane są pochodzenia naturalnego balsamy, które są mieszaniną ciekłych tłuszczów.

Te wszystkie składniki tworzą kompozycję zapachową. Każda marka posiada własną kompozycję.

Po użyciu perfum na skórze utrzymują się olejki zapachowe i środki wzmacniające, które powoli uwalniają się w atmosferę i powodują przyjemny zapach.

Takie jest pochodzenie wielu prezentów, które otrzymaliśmy, otrzymamy, a także daliśmy i jeszcze nie raz w życiu damy.

W dzisiejszych czasach są podstawą higieny osobistej każdego człowieka, a na rynku funkcjonuje wiele marek i firm zajmujących się produkcją perfum.

Najważniejszym czynnikiem tworzenia linii perfum jest kompozycja zapachowa, którą każda firma stwarza samodzielnie i zastrzega sobie do niej prawo. Ponadto perfumy tworzą ekstrakcje olejków zapachowych, środki homogenizujące i wzmacniające, a także wspomniany już rozpuszczalnik.

Olejki zapachowe są najważniejsze, ponieważ po użyciu perfum alkohol szybko paruje, a na powierzchni zostają same olejki zapachowe i środki wzmacniające, które powodują wrażenie przyjemnego zapachu. W zależności od zawartości nazywają się:

- parfum (perfumy, eliksir, ekstrakt) – 25-43%
- eau de parfum (woda perfumowana) – 10-22%
- eau de toilette (woda toaletowa) skrót EDT – 5-10%
- eau de Cologne (woda kolońska) skrót EDC – 3-5%
- eau fraîche (woda odświeżająca) – 1-3%